Operatie Dynamo

Veertig Jaar Getrouwd

Dit jaar, oktober 2018, zijn mijn vrouw en ik veertig jaar getrouwd. Om precies te zijn was het 11 oktober 1978 toen wij elkaar diep in de toen nog onschuldige ogen keken en het ja-woord uitspraken ten overstaan van onze familieleden en vele vrienden.
Veertig jaar lief en leed gedeeld en na veertig jaar nog altijd verliefd, dat dan weer wel! Een dergelijke gebeurtenis kan je niet zomaar voorbij laten gaan en zo hebben wij een aantal opties de revue laten passeren om dit op gepaste wijze te herdenken en te vieren.

Opties Voor Ons Jubileum

Wordt het een all-inclusive vakantie in Turkije of Griekenland met ongegeneerd veel eten en drinken tot je erbij neervalt, de hele dag aan de rand van het zwembad liggen bakken en ’s avonds uitgeteld je bedje opzoeken in een appartement met airco en van de omgeving hebben we uiteindelijk weinig gezien?
Of wordt het een midweeks verblijf op een van de gezellige vakantieparken op de Hoge Veluwe, tussen dronken, barbecueënde Polen en weekendvierende, brullende Bulgaarse stukadoors?
Een andere optie was het geven van een waanzinnig tuinfeest. Maar dat worden dan vier dagen van voorbereidingen, boodschappen doen, tafeltjes regelen, eten en drinken voorbereiden en dan maar hopen dat het die dag mooi weer is?

Het Plan: Een Campertocht

Uiteindelijk kwam mijn vrouw met een prachtig idee. Wij hebben twee schatten van dochters, drie kleinkinderen en twee kanjers van schoonzonen. We huren voor beide stellen twee campers en maken een campertocht van een week langs de kust van Normandië. Wij zelf rijden in onze eigen VW-camper California Coach, met hefdak. Als een echte woonwagenfamilie zullen we de kust van Normandië even voor een weekje onveilig maken!

Problemen Bij Vertrek

Na wat intensief speurwerk kwamen we terecht bij een camperverhuurbedrijf in Dordrecht, aardige prijs, aardige eigenaar. Op donderdag voor de meivakantie konden we de twee campers al vroeg ophalen in Dordt. Eerst nog wat instructie en wat papierwerk om vervolgens snel te vertrekken richting Normandië.
Dus niet. Mijn schoonzonen startten de campers, ik startte mijn VW-bus. Ik startte dus niet mijn VW-bus. Op het moment van vertrek bleek, achteraf gezien, mijn startmotor het af te laten weten. Vette pech!

De Eerste Dagen

Ik werd nog wel aangeduwd en kon met een draaiende motor terecht bij een garage in Hoogvliet. Na wat testjes bleek het inderdaad een kapotte startmotor te zijn en die zou de vriendelijke garage-eigenaar eind van de middag gerepareerd kunnen hebben. Gelukkig konden we die donderdag toch nog vertrekken.
De eerste avond hadden we afgesproken op een stadscamping in Middelburg en we zouden de volgende dag Koningsdag meepikken. Op vrijdag reden we dan richting Frankrijk, naar een mooie camping aan de kust in Duinkerken. Maar tijdens het rijden door België zag ik dat er een rood lampje op het dashboard bleef branden. Ja hoor, de dynamo!

Pech In Frankrijk

Via een medewerker van de receptie werd een plaatselijke garage gebeld en al snel stonden twee aardige Franse monteurs voorovergebogen te kijken onder de motorkap. Conclusie: een kapotte dynamo. Deze kon vrij makkelijk gerepareerd worden, maar pas op z’n vroegst woensdag of donderdag. Daarbij kwam dat Frankrijk 1 mei uitgebreid viert, en dat de garage dus een paar dagen gesloten was. Lang leve de Franse feestdagen!

Operatie Dynamo

We hebben de kinderen verteld om de reis toch maar voort te zetten en dat wij deze dagen dan maar zouden afwachten op de camping. Tijdens een van de natte wandelingen langs de kust las ik de geschiedenis die zich hier heeft afgespeeld gedurende het begin van de Tweede Wereldoorlog. Door de snel oprukkende legers van Hitler konden de Engelse troepen alleen via zee ontsnappen. 338.226 soldaten werden geëvacueerd richting Engeland, de grootste evacuatie-operatie uit de militaire geschiedenis. Deze legendarische slag om Duinkerken staat bekend onder de naam “Operatie Dynamo”. Hoezo toeval?

Einde Van De Reis

Gelukkig kwam er aan onze Operatie Dynamo ook een einde. Op donderdagochtend konden wij onze trektocht weer voortzetten, helaas zonder onze kinderen, maar wel met een aardige herinnering aan Frankrijk.

Jan de Ruyter
Rotterdam