De gîte en de fiscus

Ron en Petra Hogervorst pakten vorig jaar hun Nederlandse boeltje op en begonnen in het departement Gard een loodgieterbedrijf: Olivier Plomberie. Ze kochten een huis met meer dan genoeg ruimte om er ook nog een appartement in te maken voor de verhuur aan vakantiegangers. Ron deed de verbouwing zelf en Petra bestiert, naast de boekhouding van het bedrijf ook de verhuur van hun gîte. Ze heeft zelf een website ontworpen, om zo klanten te werven.
Vakantiegangers hebben in Frankrijk de keuze uit meer dan 30.000 gîtes. En elk jaar worden dat er meer…. Nederlandse eigenaren van een huis in Frankrijk, die rekenen op een bijverdienste door de verhuur van hun gîte, moeten dan ook hun best doen om hun vakantiewoning onder de aandacht te brengen van vakantiegangers. “Onze site biedt nu de keuze uit zo’n 1400 vakantiewoningen in alle prijsklassen en in alle regio’s van Frankrijk,” zegt Theo Noordewier, manager van www.gites.nl, een van de grootste internet-aanbieders in Europa van vakantiewoningen in Frankrijk. Het systeem is simpel: een gîte-eigenaar huurt een pagina op de website van gites.nl en kan die inrichten met zijn eigen informatie in het vaste formaat van de website. De kosten zijn laag: €69 per jaar. Daarnaast kan gites.nl helpen bij het samenstellen van de webpagina, een eigen webadres met extra foto’s, vertalingen, etc.

Wisseldagen
Een eigen website of een bladzijde op gites.nl kan voldoende zijn om de gîte voor een aantal weken per jaar te verhuren en zo een aardige bijverdienste opbrengen. Daar staan wel zorgen tegenover: sleuteloverdracht, schoonmaken op de wisseldagen, controle op de staat waarin de gîte aan het einde van de huurperiode wordt opgeleverd, opvang van mogelijke problemen gedurende de verhuur, maar ook bewaking en inspectie als de gîte leeg staat. Voor de Hogervorsten is dat allemaal geen probleem, maar sommige eigenaren hebben behoefte aan de extra diensten.
Meta Looij levert zo’n volledig pakket van diensten aan eigenaren van onroerend goed aan de Côte d’Azur en heeft geen moeite om aan te tonen waarom het nuttig is iemand ter plekke te hebben: “We hebben een schattig huisje op het platteland in onze portefeuille, type Engelse Cottage. Toen vorig jaar op de gebruikelijke zaterdag een stel rustzoekers het huisje betrokken waren ze helemaal verrukt. Zoveel rust…en dat vlakbij de Côte d’Azur. Maar op maandag begon een werkploeg te graven en te hameren vlak naast het huis. Er werd aan de waterleiding van de buurman geknutseld. Weg rust. Ik kon ter plaatse de boze huurder tot bedaren te brengen en de waterleidingploeg tot zo groot mogelijke haast bewegen. Dat eerste kostte mij korting op nog een week voor dit stel dit jaar en het tweede kostte veel mooie woorden en een hele goede fles….maar het is wel gelukt. Dit had de eigenaar van de cottage op afstand nooit voor elkaar gekregen.”

Rooskleurige verhalen
Nederlanders die overwegen om een huis te kopen in Frankrijk, kunnen een deel van de kosten terugverdienen met tijdelijke verhuur. Maar pas op voor al te rooskleurige verhalen: Huizen in de Franse Ardennen of diep in de Auvergne zijn relatief goedkoop. “Plek genoeg voor een of meerdere gîtes,” zal de makelaar zeggen en vervolgens voorrekenen hoeveel huur dat wel niet zal opbrengen per week. Maar het verhuurseizoen is daar amper achter weken per jaar, iets wat de makelaar wellicht vergeet te melden. Dan zijn er nog de projectontwikkelaars, die –handig gebruik makend van een tamelijk recente Franse wet- nieuwe vakantiehuizen slijten en de klant laten zien dat, indien ze een bedrijfje starten in Frankrijk, ze de 19,6% BTW kunnen terugkrijgen op hun aankoop. Prachtig verhaal: een vakantieappartement of –bungalow kopen en gelijk bijna 20% van de aankoopprijs terugkrijgen in cash, alleen maar door “effe” een bedrijfje op te richten. Hier vergeet de verkoper nog wel eens te melden dat de verhuur in zo’n geval echt commercieel moet worden opgezet en daar zitten nogal veel haken en ogen aan. Marlies van Dam, volledig gediplomeerd accountant in Frankrijk, ondersteunt als comptable bedrijven van Nederlanders overal in Frankrijk: “Een bedrijfje voor de verhuur is zo opgericht. Maar daarna komt er nogal wat bij kijken. Het allereerste dat een comptable kan doen is uit de grote papierberg die formulieren halen die echt moeten worden ingevuld. En daarna natuurlijk de jaarlijkse aangifte voor belasting en sociale premies. Bijna onbegonnen werk voor een Nederlandse huiseigenaar.”
Vele honderden Nederlanders brengen de kosten van hun huis in Frankrijk naar beneden door seizoensverhuur. Het is dus heel goed mogelijk, maar enige bezinning vooraf is aan te bevelen. Want praatjes van makelaars vullen geen gaatjes in het verhuurrooster…..

Het woord “gîte” wordt gebruikt voor allerlei soorten vakantiewoningen: een omgebouwde schuur, een verdieping in een woning, een vrijstaand kasteel, een blokhut in het bos. Elke woonruimte die voorzien is van een eigen opgang, eigen kookgelegenheid en een eigen badkamer, hoe rudimentair of luxueus ook, wordt aangemerkt als een gîte, indien hij wordt aangeboden voor kortstondige gemeubileerde verhuur. Dat mag dus ook voor één nacht zijn. Iedereen die wel eens een vakantiewoning heeft gezien of gehuurd in Frankrijk weet dat het woord “gemeubileerd” zeer verschillende wordt geïnterpreteerd…..

Iedere eigenaar van onroerend goed mag in principe zijn huis of een gedeelte daarvan verhuren als gîte, zolang de aangeboden ruimte voldoet aan de wettelijke omschrijving. Blijft de jaarlijkse opbrengst onder €760, dan hoeft de eigenaar geen belasting te betalen over de opbrengst. Zodra de jaarlijkse opbrengst boven €23.000 uitkomt wordt hij aangemerkt als een commercieel verhuurder van onroerend goed. Dat wil zeggen dat hij de verhuur moet onder brengen in een Frans bedrijf. Dat bedrijft moet zich inschrijven en belasting betalen over de verhuurinkomsten, onder een van de Franse belastingregimes voor bedrijven.
Indien de huuropbrengst tussen €760 en €23.000 per jaar ligt, dan beschouwt de Franse belastingdienst de huuropbrengst als “commerciële bijverdienste.” De verhuuractiviteit dient dan aangemeld te worden bij de gemeente of een door de gemeente aangewezen instantie (soms het Office du Tourisme, soms de Préfecture). Indien de eigenaar in Frankrijk belastingplichtig is, moet hij de opbrengsten aangeven op zijn aangifte inkomstenbelasting. Daarbij wordt er een subtiel onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele verhuur. Dat heeft gevolgen voor de te betalen belasting.
Indien de eigenaar in Nederland belastingplichtig is, dient hij de verhuurinkomsten nog steeds in Frankrijk aan te geven. In Box 3 moet hij dan wel de waarde van zijn Franse onroerend goed opgeven, maar hij mag het gelijk weer aftrekken op basis van het Nederlands-Franse belastingverdrag dat zegt dat belastingen over inkomsten uit onroerend goed toevallen aan het land waar het onroerend goed zich bevindt (volgens een ingewikkelde verdeelsleutel, waardoor de som van bijtelling en aftrek niet altijd nul is). Indien de waarde van het Franse onroerend goed (minus eventuele hypotheek) boven €750.000 uitkomt, is de in Nederland woonachtige verhuurder ook vermogensbelasting schuldig in Frankrijk.

Submenu

De Gîte en de Fiscus (vervolg)